tudoblasco@gmail.com

lunes, 2 de abril de 2012

los concursitos

Que mania con los concursos...la música no es un deporte, ni la música ni ningún arte....tu como artista haz lo que debas, lo que puedas o lo que te siente bien y yastá, porque alguien es mejor que alguien, me parece una chorrada de cojones...(Gabriel ya sé que me estás llamando pero paso del chat, luego te llamo por teléfono)...enfín están intentando conseguir que todo sea competición...deporte, turismo y razones económicas para hacer cualquier cosa, iros a cagar...y cuidar vuestras amistades eso debería de ser un buen deporte...voy a llamar a Gabriel. Chao

mi primer haiku



SI  SON SIETE SILABAS
LUEGO SON CINCO
LUEGO SIETE SILABAS

ES COMO UN SIMPLE JUEGO
SENCILLO UTIL
COMPLEJO Y DIFICIL (SI)


SI PRIMERO SON SIETE
LUEGO VAN CINCO
Y SIETE SILABAS MAS

martes, 28 de febrero de 2012

miércoles, 22 de febrero de 2012

txatarreria keaton

La banda txatarrería keaton la forman Bingen Mendizabal, Nika Bitchiasvilli, Alex Ruiz de Azúa y Arturo Blasco. Hemos compuesto la música para tres cortos del gran Buster Keaton y en estos malos tiempos que corren, pretendemos hacer reir a tres generaciones....los abuelos, los padres y los hijos y nietos han participado ya en los diferentes bolos que la banda ha realizado y me ha impactado mucho lo bien que se lo pasa la gente...el cine es mágico y el ritmo, son pelis mudas de 1920, los niños lo adaptan perfectamente. No reivindico nada, solo tenía ganas de contarlo porque el ritmo diario hace que todo vaya demasiado deprisa y no nos deje tiempo para saborear cosas maravillosas con más lentitud. El sábado de carnaval actuamos en Vitoria, dentro de la III Muestra de cine de personas mayores, en un cine-teatro con el aforo lleno y mucha emoción en el ambiente. Seguiremos adelante con él y os invito desde aquí a poder verlo y disfrutarlo.
Gracias a Elena por la foto y a Kap por el video

jueves, 2 de febrero de 2012

No forma trio


Mariano Zuzunaga, grandísimo fotógrafo y magnífico pianista, me habla de la posibilidad de tocar en algún local, aprovechando la presencia en Barcelona de un batería y percusionista peruano fantástico...está grabando un trabajo discográfico y en una semana se vá para Italia...enfín para aprovechar su presencia aquí. Hablo con Luis Blanco, director de la Escuela donde trabajo y la idea, como siempre, le parece fantástica. Quedo con Mariano y Manongo a las 5 de la tarde, tomamos una cerveza, charlamos y sin ensayos ni pautas previas, a las 7 de la tarde estamos tocando, en directo, con un buen montón de alumnos y seguidores en el público. Una gran actuación, una gran experiencia y una maravilla que tuve la cautela de grabar con un par de micros de ambiente. Iker Ormazabal ha estado trabajando en la mezcla y masterización del resultado sonoro y Mariano Zuzunaga ya ha estado creando un trabajo fotográfico fantástico, que esperamos presentar en la exposición de Vallgrassa durante marzo-abril. 
Podeis visitar la web www.valgrassa.cat  y bajar el catálogo en pdf.

miércoles, 1 de febrero de 2012

la lluvia

Al meu país la pluja no sap ploure:
o plou poc o plou massa;
si plou poc és la sequera,
si plou massa és un desastre.
Qui portarà la pluja a escola?
Qui li dirà com s'ha de ploure?
Al meu país la pluja no sap ploure
(Raimon)